ทั้งที่เพิ่งกลับมาเขียนไดแท้แท้นะคะ

แต่คงจะต้องบอกว่าจะเก็บไว้เปนวันสุดท้าย

จะไปเขียนที่อื่นแล้วหล่ะไม่อยากให้เค้ามาทวง

ครายบางคนที่เคยทำให้แต่งไดให้เค้าคงไม่อยากให้ใช้

ไปเขียนที่อื่นเค้าคงสบายจายก่านี้นะ

เสียดายไดนี้เหมือนกานมีทั้งรอยยิ้มเสียงหัวเราะ

แระเรื่องราวเส้าๆมากมายที่เคยผ่านมา

ถึงจะไม่นานนะแต่ว่าก็รุ้สึกดีมากๆเรยแหละ

ลาก่อนนะแล้วจะมาบอกว่าไดใหม่เว็บอารายนะ

บับบายนะคะความทรงจำเล่มนี้

ฉันยังไม่รู้เลย จะลงเอยเช่นไร

สิ่งที่ตัวฉันเอง คิดอยู่ทุกวัน นั้นถูกไหม

หัวใจแตกร้าวมาหลายหน

รอครัยสักคนมารักษา

เป่าแผลใส่ใจใส่ยา

ให้หายชาความเจ็บช้ำในหัวใจ

โฮะโฮะคิดว่าเจอแระนะคนรักษาแผลใจให้กะฝนอ่ะ

จะพยายามรักษาความรักครั้งนี้ไว้ให้นานที่สุดนะ

จะพยายามจับมือเค้าไว้ให้นานเท่าที่จะทำได้

จะรักเค้าให้มากและนานไปจนกว่าวันนั้นจะมาถึง

อยากจะกอดเค้าคนนั้นไว้ให้นานที่สุด

อยากฟังเสียงหัวใจของเค้าตลอดไป

หวังว่าความรักของฉันจะได้ความรักของเค้า

ตอบกลับมาสักครึ่งนึงก็พอ

ความหวังเล็กๆในหัวใจบางๆที่แสนบอบช้ำดวงนี้

ฉันหวังแค่เท่านี้จิงๆ